18 лютого 2026 р.
Przejście z obciążeń VM w OpenStack do Kubernetes może uprościć operacje, ale oszczędności pojawiają się tylko wtedy, gdy model kosztowy powstanie przed startem migracji.
W praktyce zespoły często najpierw projektują klastry, a dopiero potem zauważają wzrost kosztów przez egress, IOPS i duplikację środowisk. Jeśli działasz już na OneCloudPlanet, ten schemat pomoże oddzielić realne oszczędności od życzeniowych założeń.
Od czego zacząć poprawny model kosztowy
Najpierw ustal baseline: obecne zasoby VM, sieć, storage, licencje i czas operacyjny zespołu. To punkt odniesienia.
Następnie dodaj warstwę kontenerową: control plane, ingress, observability oraz koszty CI/CD. Podobne podejście opisaliśmy w materiale o operacjach Kubernetes.
Trzy scenariusze do policzenia przed startem
1. Bazowy: odtworzenie obecnego profilu obciążeń po migracji.
2. Wzrost: +20–30% ruchu i storage.
3. Szczytowy: sezonowe i marketingowe piki.
Bez scenariuszy „planowany” koszt szybko staje się przypadkowy.
Gdzie najczęściej pojawia się ukryty koszt
• ruch między strefami i poza platformę,
• zbyt wysokie klasy storage,
• niepełne wyłączanie non-prod,
• przewymiarowane worker nody.
Aby temu zapobiec, przypisz właścicieli i limity oraz regularnie porównuj rzeczywiste wartości z modelem.
Co automatyzować od razu
Minimum: harmonogramy dla dev/test, polityki retencji dla snapshot/logs oraz alerty budżetowe przed przekroczeniem limitów. Jeśli zarządzasz infrastrukturą jako kodem, utrwal te reguły przez Terraform.
Podsumowanie
Migrację OpenStack→Kubernetes warto zaczynać od modelu finansowego, a dopiero potem od manifestów. Baseline, trzy scenariusze i zasady kontroli budżetu dają znacznie bardziej przewidywalny wynik.
Sprawdź podobne materiały praktyczne na blogu OneCloudPlanet.